Miejscowość na wschodnim wybrzeżu Istrii, położona ok. 40 km na północny wschód od Puli, mniej więcej na wysokości Rovinja. Stare miasto zajmuje tutaj strome wzniesienie (320 m n.p.m.) i stanowi labirynt wąskich, pustych nawet latem uliczek i kamiennych zaułków. Wzgórze opada w dolinę potoku Rabačkiego i wybrzeża morskiego, a u jego stóp rozwija się nowe miasto.
W czasach rzymskich istniała tu osada Albona. Władający nią od 1420 r. Wenecjanie upiększyli miasto, a w 1587 r. otoczyli zabudowę pierścieniem murów obronnych. W latach 1797–1918 Labin znajdował się pod panowaniem Austrii, a potem na krótko dostał się pod zwierzchnictwo Włoch. W przeciwieństwie do pozostałej części rolniczej Istrii rozwinęły się tu kopalnie węgla kamiennego i związany z nimi przemysł. Jednak fala strajków i innych form protestu podejmowanych przez robotników na początku XX w. doprowadziła w 1921 r. do powstania, którego efektem była proklamacja tzw. „Republiki Labińskiej” (to państwo istniało od 2 lutego do 8 kwietnia).
Najbardziej znaną postacią, która urodziła się w Labinie, jest Matija Vlačić (inaczej: Flacius Illyricus, 1520–75), teoretyk protestancki, uczeń samego Lutra i propagator idei reformacji. Najważniejszym jego dziełem są Centurie magdeburskie.
Miejsca, które warto zobaczyć
Wejście na starówkę znajduje się przy głównym placu Titov trg. Najciekawsze budowle w tym miejscu to wenecka loggia z 1662 r. oraz fragment twierdzy Revelin z XVII w. Idąc dalej, mijamy bramę miejską Porta Fiore z 1587 r., zdobioną wizerunkiem weneckiego lwa. Dosyć łatwo zgubić się w plątaninie uliczek starego miasta, a z pewnością przyciągnie naszą uwagę duża liczba dawnych pałaców patrycjuszowskich z podniszczonymi elewacjami.
Nad zabudową góruje dzwonnica (35 m wysokości – najlepiej widoczna i najciekawsza z daleka), na jej szczyt (wyłącznie na własne ryzyko), można wejść po 63 nieco już zniszczonych stopniach (w sezonie czynna codziennie od 9.00 do zmroku). Widok z galerii jest nieco ograniczony, choć ciekawy. Przy placu poniżej znajduje się Muzeum Miejskie, zajmujące obszerny pałac z ekspozycją poświęconą miastu i okolicy (m.in. przemysł wydobywczy). Można je zwiedzać w sezonie w dni powszednie w godz. 10.00–13.00 i 18.00–20.00, w soboty w godz. 10.00–13.00. W Labinie znajduje się też kilka kościołów, najstarszy to niewielka romańska świątynia św. Justa (sv. Justa) z X w. Zachowały się w nim resztki fresków z XIV w. Kościół parafialny św. Marii (sv. Marije) zbudowano w XIV w., a w skład jego wyposażenia wchodzą m.in. obrazy weneckich artystów z XVII w., mieści się tu również renesansowy kościół św. Marii od Zdrowia (sv. Marije od Zdravlja).
_ Źródło: Bezdroża _
