egzotyka (strona 82 z 100)

Łzą Indii nazywali tę wyspę Hindusi, którzy od zarania dziejów próbowali podbić i zdominować jej mieszkańców.

Japońskie makaki w ciepłych źródłach Jigokudani w górach w prowincji Nagano

Włosi dwa dni świąt spędzają w rodzinnym gronie i przy suto zastawionych stołach, obdarowują się prezentami, które przynosi Babbo di Natale.

Na co dzień ospałe Douz, zwane "bramą Sahary", ożywa w grudniu podczas widowiskowego Festiwalu Sahary.

Marek Arcimowicz podróżował po całej Azji, był w Rosji, Chinach, Mongolii, na Pustyni Gobi, w Indiach, Tybecie, a do Nepalu wracał ponad 20 razy. Z podróżowaniem Marka Arcimowicza konkuruje jego zamiłowanie do sportów ekstremalnych i fotografii. Jako jedyny Polak należy do elity światowej sławy fotografów Lowpro, współpracuje również z National Geographic.

Nie brakuje w Nowej Zelandii miejsc masowo odwiedzanych przez turystów, ale są również miejsca bezludne, wręcz wymarłe, nietknięte ludzką stopą, do których nikt nie organizuje wycieczek.

Wyspa z pewną dozą obojętności na to, co się dzieje po innej stronie wody. Jakby świat się kończył właśnie tutaj.

Statystycznie co piętnaście lat wymienia się cała ludność Frankfurtu. To jak transfuzja nowej, świeżej krwi. Może dlatego ma się uczucie, że w mieście tym puls bije znacznie szybciej.

To kraj bez cienia pozy czy fałszywej elegancji. Uroczy zakątek świata z niezliczonymi zabytkami najwyższej klasy, z przyrodą godną tropiku i niezwykle otwartymi ludźmi, którzy wydają się być szczęśliwi.

Dziś umęczony naród powoli liże rany i walczy o jutro. Ból istnienia i niepokój odbijają się w oczach mieszkańców. Tylko rozciągające się po horyzont zielone pola ryżowe przypominają, że nadzieja istnieje, że trzeba wierzyć.

Boliwijczycy w kolrowych kostiumach tańczą na głównej ulicy Oruro podczas karnawału. Oruro słynie z dorocznego karnawału, w którym przetrwały elementy przedkolumbijskich wierzeń indiańskich. W 2001 r. karnawał został wpisany na listę UNESCO.

Kolorowy proszek, zwany "gulal", okrył mieszkańców wioski Barsana w pobliżu Mathury podczas obchodów tradycyjnego hinduskiego święta Holi.

None

Wyruszamy do Tajlandii z ogromną nadzieją, wręcz pewnością, zobaczenia największej istniejącej ryby i jednocześnie największego rekina - rekina wielorybiego.

O Jawie można powiedzieć, że jest ze snu, że tutejsze dziewczęta mają skórę żółtą jak Chinki, ale oczy duże i kształtne, a usta, o jakich Lara Croft mogłaby tylko pomarzyć.

Niektórzy zarzucali mi, że wyjeżdżając za granicę, uciekam przed Polską, przed tematami, których i u nas w kraju jest co niemiara. Mówiono niekiedy, że dlatego wyjeżdżam w świat, iż obawiam się walki z cenzurą, a pisanie o zagranicy jest, w pewnym sensie, pójściem na łatwiznę.

Odwiedził ponad 70 krajów, wszystkie ekspresowo i z adrenaliną. Rozmowa z podróżnikiem narwańcem, o tarapatach w podróży, policji i więzieniach w Ameryce Środkowej

Będąc jeszcze chłopcem, zaczytywałem się powieściami o doktorze Dolittle... W jednej z nich bohater jechał na Wyspę Pajęczych Małp. Gdzie to było? Gdzieś, jakaś mała plamka na globusie. Wtedy wymarzyłem sobie podróż na taką wyspę. I... któregoś dnia przygoda zapukała do drzwi!

Każdy, kto kiedykolwiek marzył o Afryce i na podstawie przeczytanych książek i obejrzanych filmów zbudował sobie w myślach jej obraz, w Kenii odnajdzie świat ze swojej wyobraźni. Piękno i różnorodność krajobrazów nie rozczarują nikogo.

Nie sposób mówić o Kenii, nie wspominając o faunie - przecież safari stanowi gwóźdź programu wycieczek po kraju! W parkach narodowych i rezerwatach można zobaczyć wszystkie dzikie zwierzęta Afryki, wśród nich oczywiście "wielką piątkę" (lwa, słonia, lamparta, nosorożca i bawoła), której sfotografowanie każdy turysta stawia sobie za punkt honoru.

O wyjątkowości starej Sany przesądza obszar medyny, która jest jedną z największych kompletnie zachowanych w arabskim świecie. Wiele dni można penetrować jej zakamarki, nie trafiając dwa razy w to samo miejsce. Jednak głównym walorem stolicy jest spektakularne budownictwo, niespotykane nigdzie indziej nawet w Jemenie.

Wiele jest krajów, które składają się z samych kontrastów. Meksyk stanowi w tym względzie doskonały przykład: zetkniemy się tu z dwoma bardzo różnymi światami, jednakże współistniejącymi obok siebie w harmonii.