Najbardziej zagrożone europejskie zabytki UNESCO
Wiele europejskich skarbów znajdujących się na liście UNESCO może wkrótce zniknąć z powierzchni Ziemi. Organizacja zajmująca się europejskim dziedzictwem kulturowym, Europa Nostra, opublikowała listę 14 najbardziej zagrożonych zabytków, by zwrócić uwagę na ich stan i skłonić do większej ochrony tych wyjątkowych miejsc przed kompletnym zniszczeniem. 7 czerwca poznamy 7 miejsc, których przyszłość jest w największym niebezpieczeństwie. W zestawieniu znalazły kościoły, stanowiska archeologiczne czy historyczne dzielnice miast. Oto najciekawsze z nich.
Dzielnice El Cabanyal-Canyamelar, Walencja, Hiszpania
Mieszkańcy okolic Cabanyal i Canyamelar w Walencji w południowej Hiszpanii prowadzą od dłuższego czasu kampanię na rzecz ocalenia ich pięknie zdobionych zabytkowych domów. Powód jest poważny - budynki mają zostać zburzone w związku z planowaną budową drogi, która ma przebiegać przez obie dzielnice.
at/if
Klasztor San Benedetto w Polirone, Włochy
Zabytkom zagraża nie tylko cywilizacja i postęp, ale także sama natura. Pochodzący z przełomu XV i XVI w. renesansowy klasztor San Benedetto w Polirone koło Mantui został poważnie zniszczony w czasie trzęsienia ziemi w maju 2012 roku. Miejsce to ma znaczenie nie tylko dla dziedzictwa kulturowego Europy, ale także dla turystycznego rozwoju całego regionu. Ratunek klasztoru przed kompletną ruiną i zachowanie go dla przyszłych pokoleń, według działaczy z Europa Nostra, powinien stanowić najwyższy priorytet dla lokalnych władz.
Fortyfikacje Vaubana w Briançon, Francja
XVII-wieczne fortyfikacje zaprojektowane przez Sebastiana Vauban, inżyniera wojskowego króla Ludwika XIV to system dwunastu grup warowni znajdujących się wzdłuż zachodnich, północnych i wschodnich granic Francji. Wszystkie zostały umieszczone na liście UNESCO, ale szczególnie jedno miasto jest zagrożone zniszczeniem - to znajdujące się w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże Briançon. Wyjątkową ochroną powinny być objęte mury obronne miasta, Reduta des Salettes, Fort Trois-Têtes oraz Fort w Randouillet. Sposobem na ratunek i zdobycie pieniędzy na prace naprawcze fortyfikacji mogłoby być zagospodarowanie budynków fortu i aktywizacja regionu pod kątem turystycznym.
Kościół Jezusa z Setúbal, Portugalia
W środkowej Portugalii, ok. 30 km od stolicy kraju, Lizbony, znajduje się miasto Setúbal, którego największą dumą jest nie tylko pochodzący stąd słynny trener Jose Mourinho, ale przede wszystkim Klasztor i Kościół Jezusowy (port. Igreja de Jesus). Obiekt jest uznawany za pierwszą budowlę w charakterystycznym dla Portugalii stylu manuelińskim. Miejsce to jest niezwykle istotne dla historii Europy - tu w 1494 roku podpisano Traktat z Tordesillas, który umożliwił europejskim podróżnikom podbój Ameryk i Dalekiego Wschodu. Kościół jest dosłownie w rozsypce, a jego alarmujący stan powinien zwrócić uwagę europejskich władz.
Rzymski amfiteatr, Durrës, Albania
Durrës w starożytności znane jako Epidamnos lub Dyrrachium to jedno z najważniejszych stanowisk archeologicznych nie tylko w Albanii, ale także na całych Bałkanach. Odkrycie w latach 60. XX wieku starożytnego teatru z II wieku n.e. przywróciło miastu należne mu miejsce na historycznej i turystycznej mapie Europy. Jednak samo odkrycie to za mało - problemem są nie tylko prace wykopaliskowe, ale także integracja amfiteatru z otaczającym go uprzemysłowionym miastem.
Cytadela w Alessandrii, Włochy
Cytadela w Alessandrii (Piemont, północne Włochy) należy do największych pozostałości po XVIII-wiecznych fortyfikacjach Starego Kontynentu. Jej historia jest silnie związana z wojnami napoleońskimi i Zjednoczeniem Włoch. W 2012 roku cytadela została wybrana najpopularniejszym obiektem historycznym kraju, a obecnie znajduje się na liście informacyjnej UNESCO. Jej renowacja i rewitalizacja to niemałe wyzwanie, zarówno pod kątem finansowym, jak i technicznym. Miasto liczy na szeroko zakrojoną międzynarodową pomoc, bez której z pewnością się tu nie obejdzie.
Strefa między turecką a grecką częścią Nikozji, Cypr
Cypr wciąż pozostaje politycznie podzielony między Grecję i Turcję. Jednak różnice polityczne nie przeszkadzają w pracach nad ocaleniem dziedzictwa kulturowego wyspy. Konserwatorzy sztuki z tureckiej i greckiej części Nikozji współpracowali z ONZ w celu opracowania planu na rzecz ratowania opuszczonej strefy buforowej przebiegającej przez historyczne centrum miasta. W ten sposób powstał projekt Unii Europejskiej i grupy Europa Nostra na rzecz tego 1,5-kilometrowego korytarza - strefa ma być zrewitalizowana, a wyjątkowa architektura - ocalona. Czy uda się wznieść ponad różnice polityczne i ocalić jeden z wielu skarbów Cypru - czas pokaże.
at/if
