Pakistan nie taki straszny jak go malują

Jeśli w południowej Azji jakiś kraj wymyka się naszym wyobrażeniom, to jest nim Pakistan. To nowoczesne państwo islamskie, utworzone w 1947 r., w którym kobiety nie mają obowiązku zasłaniania włosów i twarzy, a chrześcijanie mogą spożywać napoje alkoholowe. Przy zachowaniu zasad bezpieczeństwa, wyprawa do tego kraju będzie niepowtarzalnym przeżyciem.

Sieć komunikacyjna Pakistanu to 8 163 km torów, 259 758 km dróg (w tym 711 km autostrad) oraz 146 lotnisk, w tym cztery międzynarodowe (Karaczi, Lahaur, Peszawar, Islamabad).

Przed podróżą na Terytoria Północne i do Kaszmiru, na tzw. tereny plemienne w Północno-Zachodniej Prowincji Granicznej oraz do południowo-zachodnich rejonów Beludżystanu, należy uzyskać pisemne zezwolenie władz MSW w Islamabadzie (No Objection Certificate).

Peszawar to miasto w północnym Pakistanie. Od starożytności było centrum handlu pomiędzy subkontynentem indyjskim, Afganistanem i Azją Centralną. Tradycja handlu pozostała do dziś. Ludność Peszawaru to głównie Pasztuni, grupa etniczna zamieszkująca głównie Afganistan.

W Islamabadzie, stolicy Pakistanu, położonym na zachodnim przedgórzu Himalajów, znajduje się meczet Shah Faisal. Jest to jeden z największych meczetów na świecie, może pomieścić 40000 wiernych.

Karaczi to największe miasto w Pakistanie i jego była stolica. Położone jest w południowej części kraju, nad Morzem Arabskim, na północnym skrawku delty Indusu, zamieszkuje je ponad 12 milionów osób. Znajduje się tu Meczet Mazare Quaid - mauzoleum założyciela Pakistanu, Muhammeda Ali Jinnah.

Meczet Tooba, położony w Karachi, jest największą pojedynczą pagodą na świecie, może jednorazowo pomieścić 5000 wiernych. To główna atrakcja turystyczna miasta, zbudowana w całości z białego marmuru.

Zabytki, szlaki, plaże nad Morzem Arabskim, nizina Pendżab, płaskowyż Beludżytsan, Himalaje, Hindukusz czy Karakorum, a także islamska kultura i sztuka, Islamabad, Karaczi i Jedwabny Szlak - Pakistan oferuje wiele każdemu, kto odważy się go odwiedzić.

Główną rzeką Pakistanu jest Indus. Wypływa spod góry Kajlaś w Transhimalajach, a uchodzi do Morza Arabskiego. Z rzeką związana była jedna z najstarszych cywilizacji (starożytna nazwa rzeki to Sindhu), stąd też cywilizacja indyjska - spadkobierczyni tej kultury - przejęła tę nazwę. Jest ona także świętą rzeką hinduizmu.

K2 – najwyższy szczyt Karakorum (8 611 m n.p.m.), drugi co do wysokości szczyt Ziemi. Znajduje się na granicy Chin i Pakistanu. Jeden z sześciu 8-tysiączników którego nie udało się zdobyć zimą, uważany za jeden z najtrudniejszych na świecie. Wszyscy, którym udało się stanąć na jego szczycie, twierdzą, że warto jednak podjąć ryzyko.

Bagrote Valley położona jest w samym sercu gór Karakorum. Dolina podziwiana jest przez podróżników z całego świata za krajobrazy, kultywowane od stuleci tradycje i zwyczaje, a także chętnie odwiedzana dzięki przyjaznym ludziom tam mieszkającym.

Dolinie Swat była jednym z najatrakcyjniejszych turystycznie miejsc, wybieranym przez narciarzy i miłośników wspinaczki. Odkąd działają tam protalibskie i mające powiązania z Al-Kaidą siły rebelianckie, uciekło z niej 20000 mieszkańców. Wszyscy oni zgodnie twierdzą, że cywilizacja, jaką tam znali, upadła.

Pakistan jest krajem muzułmańskim, którego prawa i obyczaje oparte są na tradycji i zasadach islamu. Nie usankcjonowane małżeństwem kontakty seksualne, homoseksualizm, pornografia oraz posiadanie i konsumpcja alkoholu zagrożone są karą więzienia.

W okresie ramadanu należy od wschodu do zachodu słońca unikać publicznego spożywania posiłków, picia napojów oraz palenia tytoniu. Działalność urzędów i instytucji publicznych podczas ramadanu i licznych świąt religijnych jest znacznie ograniczona.

Zalecane jest przestrzeganie muzułmańskich zasad dotyczących noszenia ubiorów zakrywających sylwetkę, szczególnie w odniesieniu do kobiet. Kobiety nie powinny podróżować samotnie ani w towarzystwie obcych osób.

Pakistan jest krajem wielonarodowościowym, o skomplikowanej strukturze etnicznej, m.in. na skutek ogromnych ruchów migracyjnych w okresie oddzielenia Pakistanu od Indii. W górach można spotkać plemiona: Balti, Hunza, Szina i in. Językiem urzędowym jest angielski.