Prowansja - co warto zobaczyć?

Podróż po Prowansji najlepiej rozpocząć w okolicach Aix-en-Provence, nazywanego miastem stu fontann. Warto zwiedzić wioskę Gordes, Abbaye Notre-Dame de Sénanque, czyli Opactwo Naszej Pani w Sénanque oraz miasteczko L'Isle-sur-la-Sorgue. Ta ostatnia miejscowość słynie z kanałów utworzonych przez rzekę Sorgue, wzdłuż których można wybrać się na romantyczny spacer. Kiedyś było tu kilkadziesiąt młynów wodnych i zakładów tłoczenia oleju. Z wielu kół młyńskich zachowało się tylko sześć, a jedno z najpiękniejszych, porośnięte mchem, znajduje się koło placu Gambetty. L'Isle-sur-la-Sorgue to również prawdziwy raj dla łowców okazji, bowiem miasteczko słynie z wielu dobrze zaopatrzonych antykwariatów.

Wioskę Gordes *uważa się za jedną z najpiękniejszych w całej Francji. Położona tarasowo w masywie Lubéron, zwraca uwagę jednolitym zespołem domów zbudowanych z jasnego kamienia. Warto przejść się labiryntem średniowiecznych ulic i w jednym z licznych sklepików kupić produkty regionalne. W centrum *Gordes wznosi się przebudowany zamek z XVI stulecia (pierwotnie XI-wieczna twierdza). Skrywa on prawdziwe skarby np. kominek w sieni czy ozdobne renesansowe drzwi prowadzące na dziedziniec. U stóp wioski leżą _ bories _, czyli prehistoryczne domy w kształcie kopuły, skonstruowane z układanych warstwowo białych płyt wapiennych bez zaprawy. Były one stawiane już ok. 3500 lat p.n.e., a zamieszkiwane do końca XIX w. Do dziś w Prowansji zachowało się ponad 2 tys. _ bories _, które obecnie pełnią funkcję szałasów i szop na narzędzia.

Do Opactwa w Sénanque, należącego od wielu stuleci do cystersów, dojeżdża się przez rozległe pola lawendy. Kompleks klasztorny powstał w XII w. W niektórych miejscach zachowały się oryginalne wapienne dachówki, wykonane z takich samych płytek, jak ściany bories. We wnętrzach brak jest jakichkolwiek dekoracji czy witraży. Klasztor został odrestaurowany przez Towarzystwo Przyjaciół Sénanque, które utworzono z inicjatywy bogatego przemysłowca Paula Berlieta.

Turyści szukający rozrywek powinni udać się do leżącej na wschód od starej Nicei dzielnicy portowej. Trochę dalej, zaledwie kilka minut jazdy pociągiem, leży spokojniejsza i rzadziej uczęszczana miejscowość Villefranche-sur-Mer. Tutejsza plaża bywa mniej zatłoczona, a liczne urocze knajpki oferują pyszne dania kuchni regionalnej. Nicea jest świetną bazą wypadową do zwiedzania Monako czy Cannes. Wystarczy odbić jednak nieco na północ, aby odkryć malownicze miasteczka, takie jak Saint-Paul-de-Vence, Grasse, Eze czy Biot, w których czas się prawie zatrzymał.

Mianem _ calanques _określa się małe doliny zagłębione w stromych wapiennych skałach na wybrzeżu Morza Śródziemnego. Często udaje się do nich dotrzeć jedynie drogą morską. Tego typu formacje rozciągają się na obszarze 5 tys. ha między Marsylią a Cassis. Pionowe ściany calanques miewają nawet kilkaset metrów wysokości, dlatego są bardzo popularne wśród amatorów wspinaczki. Do regionu Massif des Calanques można dostać się statkami wycieczkowymi od strony morza lub szlakami pieszymi i rowerowymi od strony lądu. Do ujść niektórych dolin dojedziemy autobusami miejskimi z Marsylii. Te większe i okazalsze leżą na obszarze masywu Marseilleveyre, a pierwsze z nich zobaczymy już w okolicy portu jachtowego La Madrague. Za największą uchodzi dolina Calanque de Sormiou.

Miasteczko Roussillon *wznosi się na wzgórzu w otoczeniu Naturalnego Parku Regionalnego Luberon. To tu znajdują się największe na świecie złoża ochry - żółtej lub brunatnej glinki, używanej jako barwnik przy produkcji farb. Miejscowość słynie też z uroczych uliczek - spacer nimi stanowi czystą przyjemność. Odkrywanie krajobrazów w barwie ochry warto kontynuować w wiosce *Rustrel. Wznosi się nad nią wspaniały zamek z XVII w. Miejscowość stanowi wrota do jednego z najczęściej odwiedzanych regionów w Prowansji - Colorado Provençal (Prowansalskiego Colorado), zajmującego powierzchnię 350 ha. Wokół tutejszych tras o różnej długości rozpościera się zapierająca dech w piersiach panorama, która zadziwia unikalnym połączeniem zielonej roślinności i złoto-czerwonej ziemi.

W trakcie wizyty w Prowansji trzeba zapoznać się z lokalnymi wyrobami. Po wypiciu kawy na promenadzie Cours Mirabeau w Aix-en-Provence i spacerze po uliczkach tego wspaniałego miasta należy udać się do Maison Fouque, gdzie wytwarza się gliniane figurki (_ santons ), przedstawiające m.in. wykonawców różnych zawodów i mierzące od dwóch do kilkunastu centymetrów. Santons _ są też tradycyjnie umieszczane w bożonarodzeniowych szopkach. Na miejscu można nie tylko je kupić, ale także przyjrzeć się, jak powstają.
Inną prowansalską specjalność stanowią _ calissons _- słodkie smakołyki z melonów, migdałów i cukru pudru. O tytuł najpyszniejszych tego rodzaju cukierków nieustannie walczą producenci.
Prowansja zachwyca pięknem przyrody i zabytków, kusi smakiem regionalnych dań i przyciąga centrami rozrywki. Bez względu na porę roku czy grubość portfela warto odwiedzić ten uroczy region Francji, bo każdy znajdzie tu coś dla siebie.
Tekst: Aleksandra Soroczyńska/ if/pw/ir
[

]( http://www.all-inclusive.com.pl/ )