Sensacja nad Morskim Okiem. "Wychodzi spod wody i żeruje"
Dwa lata temu zadomowił się nad Morskim Okiem w Tatrach, czym wzbudził prawdziwą sensację. Teraz przetrwał w trudnych warunkach drugą zimę. Bóbr jest aktywny w rejonie Dwoistej Siklawy pod szczytem Mnicha - podał leśniczy Tatrzańskiego Parku Narodowego Grzegorz Bryniarski.
Morskie Oko to jedno z najpopularniejszych miejsc w Tatrach
Bóbr lub bobrza rodzina po raz pierwszy została zaobserwowana tak wysoko w Tatrach w sierpniu 2021 r. wzbudzając przyrodniczą sensację, ponieważ to zupełnie obce środowisko dla tych zwierząt. Początkowo przyrodnicy przypuszczali, że zwierzę nie przetrwa zimy.
W ubiegłym roku w maju leśniczy znad Morskiego Oka ogłosił, że bóbr zginął spadając ze Szpiglasowej Przełęczy. Późnij okazało się, że w słynnym tatrzańskim jeziorze nadal jest aktywny bóbr, co potwierdziło, że było ich więcej w tym rejonie.
- Bóbr przetrwał w Morskim Oku drugą zimę i ma się dobrze. Jego działalność widać na lodzie, gdzie jest przebity przerębel i zwleczone w tą okolicę gałęzie. O jego aktywności świadczą też liczne tropy na śniegu - wydeptał na śniegu chodnik i ściął wierzby. Jego żeremie zlokalizowane jest w okolicach Dwoistej Siklawy tuż pod Mnichem i przy tak zwanym Półwyspie Miłości - tam ma drugie gniazdo, gdzie wychodzi spod wody i żeruje - przekazał leśniczy Bryniarski.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
Ogromny problem w górach. "Ludzie są kuszeni"
Tatry to obce środowisko dla bobrów. Najprawdopodobniej przywędrowały one do Morskiego Oka wzdłuż Rybiego Potoku.
Czytaj także: Bóbr nad Morskim Okiem. Czy zostanie tu na dłużej?
Najpierw, bo już w 2015 r. zaobserwowano żeremie bobrów w okolicach Łysej Polany, gdzie zaczyna się szlak do Morskiego Oka. Później ślady ich obecności obserwowano między innymi w Dolinie Roztoki.
Bobry były już przed 2021 r. widywane w okolicach Morskiego Oka, jednak żaden nie osiedlił się tam na stałe.
Bobry to zwierzęta ziemnowodne, które prowadzą nocny tryb życia. Żyją w monogamii, łączą się w pary i razem zajmują się potomstwem. W żeremiu żyje jedna rodzina lub cała kolonia rodzinna. Średnio od 4 do 10 osobników. Ich terytorium zajmuje zwykle długość od 1 do 4 km wzdłuż cieku wodnego.
