Krokodyl nilowy. Jedno z najgroźniejszych stworzeń na Ziemi

W czerwcu hiszpańskie media obiegła informacja o krokodylu nilowym, który grasuje w regionie Kastylia i León. Policja zaapelowała do mieszkańców o to, by nie zbliżali się do okolic rzek w północno-zachodniej części kraju. Jednak czy Hiszpanie naprawdę mają się czego bać?

Jest to drugi co do wielkości przedstawiciel rodziny krokodylowatych i największy krokodyl Afryki. Poluje się na niego z powodu mięsa i skóry, jest też tępiony przez miejscowych jako zwierzę niebezpieczne dla człowieka. Bo dorosły osobnik pożera wszystko – nawet hipopotamy, bawoły czy ludzi.

Występuje prawie w całej Afryce, poza chłodnymi obszarami na północy kontynentu oraz Saharą. Zamieszkuje brzegi rzek, jezior i zbiorników wodnych. Dni spędza na brzegu, wygrzewając się na słońcu, a na noc zanurza się w wodzie. Żeruje przede wszystkim w nocy, choć nie jest to regułą. Gdy zgłodnieje, poluje także wciągu dnia.

Jak rozpoznać krokodyla nilowego? Ma grzbiet barwy zielono-brązowej, z ciemnymi plamkami, brzuch jasny, żółtawy. Oczy ma zielone lub żółtozielone, z pionowymi źrenicami. Niech was jednak nie zwiodą te piękne ślepia, bo patrząc na człowieka dostrzega wyłącznie pokarm.

Najczęściej poluje z wody, urządzając zasadzki. Mniejsze ofiary połyka w całości, większe najpierw wciąga pod wodę, po czym rozszarpuje energicznymi ruchami lub odrywa kawałki obracając się szybko wokół własnej osi. Brzmi drastycznie, jednak nie każdy kontakt z krokodylem kończy się śmiercią. Gdy gad jest najedzony, przez kilka, a nawet kilkanaście dni trawi pokarm i nie atakuje.

Krokodyla mama składa najczęściej ok. 50 jaj, które przysypuje piaskiem. Inkubacja trwa ok. 60-90 dni, a płeć młodych zależy od temperatury, w jakiej przebywają jaja – samice powstają w zarówno niskich, jak i wysokich temperaturach, samce zaś w pośrednich. Po wykluciu matka przeprowadza lub z dużą delikatnością przenosi młode w pysku do wody. To chyba jedyna sytuacja, kiedy krokodyl nilowy nie zachowuje się jak żądną krwi bestia. Po kilku miesiącach maluchy usamodzielniają się, a dojrzałość płciową osiągają w zależności bardziej od długości ciała niż wieku.

Krokodyl nilowy nie jest gatunkiem zagrożonym wyginięciem - jego populacja w naturze jest stabilna. National Geograpfic informuje, że w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych posiada kategorię LC, czyli najmniejszej troski. Ten wielki gad jest wyjątkowy z kilku względów - może wstrzymać oddech pod wodą nawet na 45 min.

Co ciekawe, krokodyl nilowy połyka kamienie, które ułatwiają mu rozdrabnianie pokarmu w żołądku oraz pełnią rolę balastu. Zdziwienie wielu osób budzi fakt, że krokodyl wymienia zęby (ma ich od 64 do 68) nawet kilkadziesiąt razy w ciągu życia.

Źródło: National Geographic, zoosafari.com, ekologia.pl