#bliżejnatury

Wiele osób wspomina z sentymentem wakacje z dzieciństwa, z lat 80. czy 90. Warunki znacząco odbiegały od dzisiejszych standardów, ale dla niektórych są one niezwykle atrakcyjne. Ośrodków oferujących "wczasy z PRL-u" jest jednak coraz mniej. Byliśmy w jednym z nich.

Wyspy Sobieszewskiej nie trzeba mi przedstawiać. Mieszkam w jej pobliżu blisko 20 lat. Mimo to, za każdym razem odkrywam na niej coś nowego. - To już jedno z niewielu miejsc w tym kraju, gdzie można pobyć sam na sam z dziką naturą - mówi mi turysta Krzysztof, którego spotykam w miejscu ujścia Wisły do Bałtyku.

Nurkowanie to jedna z niewielu rzeczy, które wzbudzają we mnie tak skrajne emocje. Swój pierwszy raz przeżyłam w kaszubskim jeziorze Kłodno i nie sądziłam, że atrakcja za 400 zł może mną wstrząsnąć tak mocno. Teraz już rozumiem, dlaczego ten sport uzależnia.

Japończycy praktykują Shinrin-yoku, czyli terapię lasem. Polacy mogliby brać z nich przykład. Dlaczego spędzamy tak mało czasu na łonie natury? - Nie trzeba jechać do spa za tysiące złotych, relaks mamy na wyciągnięcie ręki. Jest darmowy, dostępny dla wszystkich i daje cholernie wielką satysfakcję - mówi Maciej Fink-Finowicki, instruktor przetrwania, autor bloga Dobryszlak.pl

Zakopane słynie z korków, kolejek do atrakcji, drożyzny i dużej dawki kiczu na każdym kroku. Na dodatek zatłoczone są tatrzańskie szlaki, a w wielu miejscach, np. na Giewoncie, tworzą się zatory. Wybrałam się do paszczy lwa w środku sezonu i sprawdziłam, czy rzeczywiście jest tak źle.

Na stałe mieszka tu ok. 200 osób. Odwiedzających też nie ma zbyt wielu. Nawet latem. Piaski, leżące przy samej granicy z Rosją, to raj dla kochających morze osób, które nie znoszą zgiełku panującego w większości nadmorskich kurortów.

Twierdzą, że mają pracę marzeń. Choć są na nogach od świtu do zmierzchu, tygodniami nie wracają do domów, a wszystkie obowiązki wykonują w błyskawicznym tempie. Wielu zazdrości im widoków, atmosfery, klimatu i pasji.

W obliczu trwającego na granicy polsko–białoruskiej kryzysu migracyjnego, coraz mniej osób odwiedza Puszczę Białowieską. W przestrzeni publicznej pojawiają się informacje, że turystyka w regionie zamiera. Jak jest naprawdę? Postanowiłam to sprawdzić.

Nie jestem zapewne jedyną osobą, którą fascynują pszczoły. Ale fascynacja to jedno, a strach przed niebezpiecznymi owadami to drugie. Jak pogodzić lęk i ciekawość? Kiedy tylko nadarzyła się okazja, aby przyjrzeć się pszczołom w bezpiecznych warunkach i poznać je trochę bliżej, bez wahania się zdecydowałam. Ruszyłam więc do miejsca, gdzie o tych pracowitych owadach wiedzą prawie wszystko.

Kiedyś malowniczą linią kolejową nr 254 wzdłuż Zalewu Wiślanego jeździły pociągi łączące Elbląg z Braniewem. Dziś trasa z obłędnymi widokami udostępniona jest turystom, którzy pokonują ją... siłą własnych mięśni.

Zdjęcia setek fok wylegujących się na piasku oblanym ze wszystkich stron wodą, od dawna przemawiały do mojej wyobraźni. Też chcę je zobaczyć - pomyślałam i wybrałam się na rejs na foki na Wyspie Sobieszewskiej. Nie spodziewałam się tego, co zobaczyłam na miejscu.

Początek lipca to czas, gdy w Polsce zaczyna się sezon lawendowy. Miłośnicy tej rośliny przez kilka tygodni mają w czym wybierać. Relaks z lawendą w tle, joga w lawendzie, warsztaty kosmetyczne lub florystyczne, lody i ciasteczka lawendowe... Oferta jest coraz bogatsza.