globtroter (strona 2 z 2)

Przemierzając dziś Podkarpacie możemy podziwiać położone po sąsiedzku cerkwie i kościoły, które nierzadko są prawdziwymi perłami architektury drewnianej. Wykorzystanie drewna do ich budowy nie powinno dziwić. Od zawsze było go tu pod dostatkiem, a i trwałości, wbrew pozorom, nie można mu odmówić.

Od dziesięciu lat jeżdżę motocyklem i mam kompletną obsesję na punkcie tej maszyny, dzięki ktorej udało mi się zwiedzić kilka krajów afrykańskich, Mongolię i Gruzję. Jestem uzależniony, od momentu kiedy w głowie pojawia się pomysł, od przygotowań, przez wyjazd, aż do mety, czuję się jak wąsaty bohater gry Super Mario Bros.

Zobaczyłem na ulicach El Chalten ludzi wpatrujących się w coś, co było niezbyt daleko, ale za to wysoko. Kosmici? Nie, to nie kosmici... to Fitz Roy – król Patagonii się odsłonił!

Państwo Hetytów – imperium, które potrafiło z powodzeniem konkurować z Egiptem, powstało na terenie dzisiejszej Anatolii. Między trzecim, a drugim tysiącleciem przed naszą erą znajdowała się tam kraina historyczna Hatti, zamieszkana przez osiadły lud noszący tę samą nazwę.

Zafascynował mnie kraj, gdzie przed ośmiuset laty narodził się Temudżyn, znany jako Dżyngis-chan, który zbudował największe imperium w dziejach świata. Kraj „ludzi, zwierząt i bogów”.

Poszukiwania korzeni kultu voodoo rozpoczęliśmy od wizyty na Marché des Fétiches, największym targu fetyszy w Afryce Zachodniej w Lomé.

Rumunia – w czasach, kiedy uszczęśliwiono nas realnym socjalizmem kojarzyła się z tzw. „wczasami pracowniczymi” w miejscowościach, które chciały udawać zachodnie kurorty, a dziś staje się celem coraz popularniejszych wędrówek po tamtejszych górach.

Wioski-skanseny, strzeliste wieżyczki kościołów, sympatyczni staruszkowie ćmiący papierosy przy bogato rzeźbionych bramach domów, babuszki w spódniczkach po kolana i dwudziestoletnie panny w kolorowych chustach na głowie.

Tego kraju nie uznaje większość państw na świecie, powinien go jednak poznać każdy miłośnik wspaniałych zabytków, pięknej przyrody i złocistych plaż. Mowa o Cyprze Północnym, nazywanym przez siebie Turecką Republiką Cypru Północnego.

W końcu dochodzimy do celu. Po powrocie do domu znajomy spytał mnie, jaka była moja pierwsza myśl na biegunie. Świadomość dołączenia do ekskluzywnego grona zdobywców? Duma? Otóż nie. To była radość, że jutro wezmę pierwszy od blisko trzech tygodni prysznic.

Czy można pojechać na weekend do Rumunii zwykłym skuterem, przeznaczonym przede wszystkim do omijania miejskich korków? Nie miałem wielu sojuszników w tej dziwacznej próbie udowodnienia tezy.

Parne, jukatańskie powietrze zaprasza do schłodzenia się. Nie ma tu jezior ani rzek, pływa się więc w cenocie, wapiennej dziurze wypełnionej wodą. Półtora miliona lat temu woda wyżłobiła pod ziemią system rzek i jaskiń.

Tybet jest promykiem nadziei na lepsze jutro, którego cywilizacja stanowi wyróżniający się element drogocennej światowej spuścizny, bez której ludzkość byłaby uboższa.

Stoimy na szczycie wzgórza Phousi, które wyrasta w środku miasta Luang Prabang. Zmęczeni z trudem łapiemy oddech, ale z ciekawością rozglądamy się dookoła. W dole widać Mekong i jego dopływ Nam Khan z malowniczym mostem.

Isfahan słynie z placu Imama, drugiego największego na świecie placu po chińskim Tiananmen. Plac Imama jest długi na 512 m i szeroki na 163 m. To miejsce spotkań i pielgrzymek Irańczyków.

Podróżując po Iranie wydaje się, jakby przywódcy religijni i polityczni uczynili z tego kraju swego rodzaju więzienie dla jego mieszkańców.

Być może dla wielu turystów odwiedzających Indie jest to pierwsze spotkanie z globalną rzeczywistością. Nikt mi nie wmówi, że slumsy na indyjskim subkontynencie prezentują się gorzej niż te na obrzeżach Mombasy, Addis Abeby czy Limy. Tak się złożyło, że choć trochę świata widziałem, w Indiach wcześniej nie byłem. Pod wpływem relacji byłem przekonany, iż Sri Lanka to takie porządniejsze Indie.

W Parintins, niewielkim i na co dzień spokojnym miasteczku nad Amazonką, bzika na punkcie byczego karnawału mają dosłownie wszyscy.

Sasza przyłożył kieliszek do ust. „Dzisiaj nie zdążę otworzyć sklepu przed siódmą” – pomyślał. Ociężale zdjął gumowe buty. Przepoconą i pełną źdźbeł koszulkę cisnął w kąt. „Czy te sianokosy nigdy się nie skończą?” – zastanawiał się przez chwilkę. Usiadł na ganku i wlał sobie kolejny kieliszek.

Wielka Fatra ma coś z nastroju Karpat Ukraińskich i bieszczadzkich połonin. Mnie przede wszystkim uderzyła swoista dzikość tych gór, zachwyciła łatwość znalezienia ciszy.

Czy można pojechać na weekend do Rumunii zwykłym skuterem, przeznaczonym przede wszystkim do omijania miejskich korków? Nie miałem wielu sojuszników w tej dziwacznej próbie udowodnienia tezy.

Poszukiwania korzeni kultu voodoo rozpoczęliśmy od wizyty na Marché des Fétiches, największym targu fetyszy w Afryce Zachodniej w Lomé. Następnie Ouidah, tam poznajemy wyznawcę vodun, który zabiera nas na obchody rocznicy śmierci kobiety z jego wioski.

Kojarzona głównie z jeziorem Loch Ness kraina wrzosowisk i licznych zamków, zadziwia swoim baśniowym krajobrazem. Królowa spędza tu wakacje, potwory chodzą w kilcie, a hollywoodzcy reżyserzy przyjeżdżają, żeby kręcić filmy. Szkocja nie jest daleko, my też możemy się tu wybrać.